پرنده

جایی که آسمان با درخت مماس می شود

کبوتر نشسته است؛

پیام را زیر بال هایش حفظ می کند

سرمای زمین کشنده است!

کودکی

یادته بچه بودیم میخواستیم بریم گم شیم، یه بار هم این کار و کردیم، با تمام توان مون دویدیم، پیاده روی شهر و دویدیم. یادته پیرزن اون طرف پیاده‌رو چه مضطرب شده بود و با صدای لرزونش گفت: این وقته شب کجا میرین و تو گفتی‌ داریم میریم گم بشیم!

انتخاب

به انتخاب فکر می کنم و روزهای رفته را مرور می کنم. کجا بود مرز انتخاب هایم؟ آیا انتخابی وجود داشت؟

محکوم

زن بعد از یک روز کاری دیگر، به خانه برگشته است. خسته است، اما خود را با پختن مشغول می کند. تلفن زنگ می زند. برادرش است. 

 - دلم خیلی برایت تنگ شده!

زن می گوید من هم خیلی دلتنگ ات هستم.

پسرک دوباره می گوید. ساده و عمیق.

زن دلش می لرزد. 

- من هم خیلی دوستت دارم.

پسرک بی تاب است.

زن می گوید: چیزی شده؟ اتفاقی افتاده؟

پسرک می گوید:

  - دلم تنگ ات است، یادت رفته، تو من را بزرگ کردی. من با تو خاطره های بسیار دارم. تو مادرم بودی.

زن بغض می کند. هنوز هم مادرش است. هنوز هم زخم های روزهای کودکی اش را تحمل می کند که مادری خردسال بود با دنیایی وظیفه.

زن به یاد می آورد که آن قدر کودکی اش به مادر بودن گذشت که مادر ماند، حتی مادر برای جفت اش.

زندانی

وقتی غذا را

اعتصاب کرد زندانی

و نحیف شد پیکرش

و نفس هایش به شماره افتاد

آخرین سیگارش را

بر لب های خشکیده اش حس کرد

بلعید و کام گرفت

.

.

زندانی مرد

با چشمانی که

پر بود

برق داشت

زنده بود

غربت

لعنت به غربت !

که خاطره ساختن با تو را از من دریغ کرد

آسوده باش

که حتی برای روزهای مبادا هم نخواستم ات